Vandaag vroeg opgestaan. Tjeerd wilde eerst de auto checken om te kijken of zijn telefoontje daar niet lag. Helaas..... Hij is nog naar het restaurant gereden waar we het laatst waren, maar ook daar lag hij niet meer. De kans dat je zoiets hier ooit nog terug vindt is heel klein. Die is hij dus kwijt. We hoorden van de aardbeving bij Jakarta, maar hebben daar niets van gemerkt. Op dat moment waren we in Bandung.

Vandaag zijn we rond half 11 naar de Prahu vulkaan gereden. Natuurlijk weer zo'n zelfde rit als altijd. Veel files, zelfs op zondag. Maar nu met mountainbikers er tussen door. En scooters met hele gezinnen erop. Vader en moeder met helm en kindertjes voor, tussen en achterop zonder helm.

Het was een prachtige dag, dus hadden we mooi uitzicht op de vulkaan. Een spectaculair gezicht. We hebben weer mooie plaatjes geschoten. We hebben er zo'n twee uurtjes rond gewandeld. We waren trouwens niet de enigen die er rondliepen. Het was een drukte van jewelste. Het is echt een toeristische trekpleister. Tjeerd moest een paar keer op de foto met iemand. Hij is hier in Indonesië echt een blikvanger met zijn blanke huid en blonde haar.

Op de terugweg zijn we even bij het hotel gestopt, want we zaten allemaal met geknepen billen in de auto. Wat een verlossing.

's Middags zijn we naar een gong- en gamelanvoorstelling geweest. Was erg mooi. Je zou bijna in de verleiding raken om zo'n ding mee te nemen. Ze maken er zulke prachtige muziek mee. Ook nog een optreden van kleine kindertjes die mensen uit het publiek trokken om mee te dansen. Haha... natuurlijk was Tjeerd de pineut of pisang moet ik eigenlijk zeggen. Ernaast was een leuke shop waar de mooiste wajangpoppen e.d. verkocht werden. Ook zo'n gamelan. We hebben ons in kunnen houden. Geen plaats in de koffer.

Op de terugweg hebben we weer heerlijk gegeten. We halen ons hart op. Danny moest alleen weer hard rennend naar zijn toiletje in het hotel. Hij is gelukkig niet ziek hoor.

We gaan vroeg naar bed, want morgenochtend om half zes vertrekken we vanuit het hotel naar het station. De trein vertrekt om 7 uur, maar we komen geheid in de file te staan. Het wordt een aardige treinrit van 8 uur. Tjeerd en ik zitten nu nog even na. We hebben net wat te drinken besteld en dat heeft een mannetje net snel op een scootertje voor ons gehaald bij de supermarkt. Dat gaat zo in de goedkopere hotels. Het heeft wel wat.

Einde week 1.

Jane en Marian:

We hebben allemaal wel een beetje last van de schijteritus. Maar dat hoort er een beetje bij.

Hudy en Riet:

Hoe gaat het in Den Helder en met onze vreetmachine?

Hallo pap,

Hoe vindt u onze verhalen? Leuk he? Gaat alles goed in Alkmaar?