We zitten op dit moment in de trein. We zijn om 7 uur vanmorgen vertrokken vanaf
Stasiun KA Bandung. Onderweg was het verrassend stil op de weg. De scootertjes stonden waarschijnlijk nog uit te dampen in de met golfplaten bedekte schuurtjes. Het schoot voor ons enorm op. We waren ruim op tijd en konden eigenlijk meteen al in de trein stappen. Andere treinen dan in Nederland natuurlijk. Treinen met een veel te hoge instap, waarvoor bij de ingangen trappetjes stonden. Toen we bij het station arriveerden, kwamen uit alle hoeken en gaten mannetjes rennen om te helpen met parkeren en de koffers te dragen. Allemaal even enthousiast en hartelijk. De koffers worden hier nog ouderwets op de schouder gedragen.

We zitten er comfortabel bij. Het is goed te doen. Om het half uur komt er een mannetje voorbij met een blad eten. Mie goreng, nasi goreng, vruchtensapjes en ook dekens...... Danny zit met het fototoestel op zijn buik en maakt foto's van de inheemse landschappen die aan ons voorbij schieten. De trein rijdt gemiddeld ongeveer 50 km/u. Tjeerd zit in de rij aan de linkerkant naast een vrouw(tje) die na een half uur sms'en, vrijwel direct in een diepe slaap viel. Ze zit aan de raamkant en heeft het gordijntje tegen de zon dicht getrokken. Weg uitzicht voor Tjeerd. Links en rechts vallen mensen in allerlei houdingen in slaap. De coupé zit na enige tussenstoppen helemaal vol. Een vrouw(tje) schuin tegenover ons kijkt angstig naar de man die naast haar is komen zitten. De rest van de rit houdt ze angstvallig een papieren zakdoekje voor haar neus en mond. Misschien bang voor de Mexicaanse griep.

Onderweg schieten palmbomen, bananenbomen, sawa's en nog meer moois, welke we alleen van plaatjes uit boekjes kennen, voorbij. Prachtig, al die landschappen en die bergen die in plateaus zijn ingedeeld voor het telen van allerlei gewassen. Het is een mooi groenberglandschap dat vooral bij zonlicht goed tot z'n recht komt. Op de stationnetjes, waar we onderweg stoppen, proberen mensen hun koopwaar aan te bieden. Vooral eten. Overal waar je komt, of het nu vroeg in de ochtend is of laat in de avond er wordt altijd en overal eten verkocht en gegeten. Net stond een mannetje op het perron in de typische Indonesische gebarendans parasolletjes en als waaier uitklapbare hoedjes van batik te verkopen. Bij de laatste poging houdt hij een houten bamboeachtig speelgoedje bij het raam voor Danny's snufferd. Hij zwicht niet. Ik natuurlijk de slappe lach. Ondertussen zitten we alweer 5 uren in de trein.

15.00 uur: Aankomst Stasiun Yogyakarta

De treinreis zit erop en de eerste 3 uur waren echt de moeite waard. Daarna was het landschap vlak en nogal dor. Tjeerd heeft de hele rit tegen een grijs geplooid gordijntje aan gekeken. Zijn buurvrouw duldde geen licht op haar plek. De laatste paar uur voelden we onze botten in ons zitvlees priemen. Voordeel van deze trein was de airco. We hadden totaal geen notie van de buitentemperatuur. Toen we uiteindelijk in Yogyakarta uit de trein stapten liepen we tegen een muur van hitte aan. Dit keer moest Tjeerd hard rennend met geknepen billen naar het toilet op het station.

Binnen een kwartier waren we bij ons hotel Duta Garden. Het is een ware oase van tropische planten en in het midden een klein zwembad. Een leuk 3-sterren hotel in het centrum. Bij onze kamer hebben we een verandavlakbij het zwembad(je). Danny heeft de kamer naast ons. Prachtig! En gratis internetverbinding! Eindelijk kan ik op mijn gemak op onze eigen kamer de verhalen en de foto's op de laptop zetten. Sorry dat we niet altijd op jullie berichten konden reageren, want er was vaak maar korte inlogtijd. De mannen gaan zo een duik nemen. En ik.... ik ga zo ook maar ff naar het toiletje toe.

Fam. Hendriksz

We zien veel armoede in Indonesie. Vreselijk is het om te zien dat hier geen of geen goede voorzieningen zijn voor invalide- en oude mensen. Wat ons erg opvalt is dat de bevolking elkaar onderling steunt. Ze gunnen elkaar een fooitje. Mensen zijn heel creatief bezig zichzelf een baantje te verschaffen. Zo zien we onder anderehonderden particuliere 'verkeersregelaars'.